Totalna izolacja.

Włączam komputer. Totalna izolacja na wyspie pełnej ludzi.

8 Listopad 2017

Wstałam po 4 rano, wreszcie wyspana, z lekkim ćmieniem z tyłu głowy, niewątpliwie dzięki uprzejmości pewnego wytrawnego szczepu winogron z południa Francji. I ja i moja współlokatorka, obie miałyśmy już dość wszystkiego i zrobiłyśmy sobie dzień dziecka…

Poza tym lekkim ćmieniem poranek całkiem przyjemny, nawet wesoły. Żarty i śmiechy ze współlokatorką, pyszna kawa, nieco treningu i spacer nad brzegiem Pacyfiku.
Na zachmurzonym niebie, które zlewa się z linią oceanu mrocznymi i jednocześnie magicznie świetlistymi odcieniami błękitu, odbywał się zaczarowany spektakl światła, od którego trudno oderwać wzrok.
Spacery tutejszą oceaniczną złotą plażą to piękna i magiczna baśń…

Mój spacer też nie byle jaki – połączony z jogą, medytacją, ćwiczeniami oddechowymi i zakończony ożywczą kąpielą we wzburzonych wodach Pacyfiku. Naprawdę wspaniały poranek uwieńczony mega zdrowym i w dodatku pysznym śniadaniem z mojej własnej kuchni.

To co poszło później nie tak?

Co sprawia, że po takim poranku zaczynam czuć się słabo, bardzo, bardzo słabo…?
Smutna, wyizolowana, gubiąca sens podejmowania jakiejkolwiek akcji, niemo zwieszam głowę.

Granica depresji i utraty sensu życia na ziemi. Taki wrednie podstępny stan, który wkrada się wraz z izolacją i brakiem lub ogromnym ograniczeniem bliskich więzi z innymi ludźmi.

Włączyłam komputer- totalna izolacja na wyspie pełnej ludzi.

To poszło nie tak.

Tak, ja to już wiem nie od dziś.
Włączam komputer, a moje ciało zaczyna drżeć na myśl o tym, że znowu usiądę przed jego ekranem i będę musiała robić przed nim rzeczy, które kiedyś można było załatwić rozmawiając z drugim człowiekiem.
Robi mi się niedobrze, mało tego, raz nawet faktycznie zwymiotowałam, ledwo zdążyłam dobiec do muszli klozetu…

Są tylko dwie rzeczy, które lubię robić przed komputerem.
Jedną z nich jest tworzenie (pisanie lub grafika), drugą uczenie się o systemie mięśniowo-powięziowym, układzie ruchu, fizjologii i innych szalenie fascynujących (dla mnie) funkcjach ciała ludzkiego.

Reszta rzeczy, które robię przed monitorem komputera sprawią, że dosłownie wywracają mi się wnętrzności i jedyne o czym myślę to ucieczka.

Resztkami sił zawlokłam moje opadające z sił ciało do biblioteki, żeby chociaż być wśród ludzi, skoro jednak muszę usiąść przed komputerem.

Dlaczego muszę?
Ponieważ chcę zmienić pracę, może nawet miasto i od dwóch dni próbuje znaleźć pracę, którą chcę wykonywać. Znalazłam kilka ofert i zaczęłam dzwonić.
Udało mi się porozmawiać tylko z dwiema (!!) osobami, reszta odesłała mnie do aplikacji online, wykazawszy się niechęcią do rozmowy…

Otworzyłam okno przeglądarki internetowej z ofertą pracy w Melbourne, a następnie plik z listem przewodnim, który zaczęłam pisać wczoraj. Zalała mnie fala niepokoju i zrobiło mi się niedobrze.

Więc zamknęłam przeglądarkę,  przestałam pisać list przewodni i zaczęłam pisać ten artykuł, który zresztą od dawna w głowie i sercu noszę.

Dzięki badaniom socjologicznym i psychologicznym dotyczącym trendów towarzyszących tak zwanemu postępowi wiemy, że

wypieranie tradycyjnego kontaktu człowieka z człowiekiem przez platformy internetowe i inne zautomatyzowane systemy przynosi katastrofalne skutki.

 Człowiek potrzebuje drugiego człowieka. Kropka.

Człowiek potrzebuje bliskich relacji z innymi ludźmi.
Człowiek nie jest stworzony do życia w izolacji, ale do tego, żeby żyć wśród ludzi.

Mniej bliskich i znaczących relacji z innymi ludźmi gwarantuje między innymi stany lęku, niepokoju, postępujące obniżanie samooceny, utrata sensu życia i stany depresyjne.

Każdy, powtarzam, każdy człowiek, bez wyjątku, ma coś ważnego do powiedzenia innym ludziom.

Naszym ludzkim obowiązkiem jest dzielić się naszym zdaniem, naszymi przeżyciami, doświadczeniami i przemyśleniami.

Jesteśmy nauczycielami i mentorami dla jednych, od innych sami pobieramy lekcje.
W ten sposób uczymy się o sobie samych, o innych, o świecie i życiu.

To właśnie dzięki takiej wymianie każdy z nas rozwija się i taka jest też droga do rozwoju ludzkości.

Ciągle jesteśmy bombardowani wezwaniami do komentowania i wymiany zdań na różnych portalach.

A ja mówię, że nie da się nawiązać prawdziwie bliskich relacji na portalu społecznościowym. Dlaczego?

Dlatego, że jakość komunikacji międzyludzkiej, w oderwaniu od realnego kontaktu, tonie w bagnistych potokach masowej informacji produkowanej na łączach internetowych w obłędnym tempie i bez weryfikacji.
To jest niezwykle N I S K A jakość komunikacji! Śmierdząco niska jakość komunikacji.

To nie są byle jakie informacje, tylko bicie na alarm moi drodzy.

Weźmy pod lupę inny przykład.

Nie wszystko złoto, co się świeci i nie wszystko, co z początku śmierdzi to odchody…

Od kilku lat marzyłam o studiach w zakresie biomechaniki ludzkiego ciała, sportu, ćwiczeń, fizjologii, rehabilitacji i terapii w prawdziwie naukowym środowisku. Dla mnie są to rzeczy niesłychanie fascynujące i nigdy nie czuję się bardziej żywa niż podczas moich różnych kursów w tym zakresie, studiując, badając i testując nowe techniki z innymi pasjonatami tematu.

W trakcie ostatniej podróży doszłam do wniosku, że nie tylko chcę mieć własną praktykę. Jestem urodzonym naukowcem, więc chcę też nim zostać formalnie poszerzając moją wiedzę.

Przeprowadziłam wywiad i wybrałam uniwersytet w słonecznym stanie Queensland w Australii. Złożyłam swoją aplikację i zostałam przyjęta. Radość!!

A potem przyszły czarne dni… Im bardziej odkrywałam istotę studiów, na które zapisałam się, tym bardziej było mi przykro.

Okazało się, że muszę zalogować się do portalu, na którym sama sobie zarządzam moim programem studiów i całą administracją z nim związaną.  Następnie okazało się, że muszę też założyć specjalne konto i ciągle sprawdzać nową pocztą email, bo może i tam uniwerek coś mi ważnego wyśle…
Później okazało się, że jest coś, co się nazywa “tablicą”, i to też muszę ciągle sprawdzać (kolejne konto online), bo tam są wszystkie informacje dotyczące moich studiów. Jakby był ich mało na oryginalnym portalu i w mailach…

“Tablica” wygląda dla mnie fatalnie, mydło i powidło, sieczka kolorowych linków i nie wiem czego jeszcze, bardzo ciężko wyłowić, które informacje są istotne.

Ostatnią kroplą, dzięki której czara goryczy przelała się było odkrycie, że wszystkie wykłady dostarczane są online, a niektóre przedmioty w całości online, nawet nie ma do nich laboratoriów.

Nie mogłam znaleźć się dalej od środowiska naukowego!

Po wypełnieniu testu online, który miał mi pozwolić na udział w laboratoriach z ukochanej anatomii i fizjologii rozryczałam się.

Siedząc nad pięknym oceanem w słoneczny dzień australijskiej wiosny z laptopem na kolanach wyłam, jak samotny wilk i nie mogłam przestać dopóki nie wylałam większości łez z mojej czary goryczy.

Fizycznie i psychicznie czułam się fatalnie. Smutek i rozczarowanie. Zniechęcenie, a następnie bunt.

Jako ludzkość zboczyliśmy z kursu, czy celowo, chcemy doprowadzić się do zagłady w trybie online?

Nie mam odpowiedzi i nadal mam nadzieję, że otrząśniemy się z szeroko pojętego siecioholizmu i całej masy szkodliwych zachowań, które mu towarzyszą, zanim będzie za późno, żeby sobie nawzajem ufać.

Zanim będzie za późno by ufać sobie samemu i nawiązywać kontakty z innymi ludźmi, które mają dla nas i dla nich znaczenie.

Zanim zapomnimy doszczętnie, jak otworzyć się przed drugim człowiekiem, jak kochać, jak dać siebie kochać.

Zanim zapomnimy czym jest radość życia i zanim pogrążymy się w chaosie i upadku.

Zróbmy porządek z bałaganem i chaosem online.

Mówimy o robieniu porządków w codziennych zajęciach, porządków w naszej przestrzeni życiowej, porządkowaniu relacji i jak ważne jest to dla naszej jakość życia.

Otrząśnijmy się z internetowo-komputerowego szlamu, wyjdźmy i rozmawiajmy ze sobą.

Czy umiesz patrzeć drugiemu człowiekowi w oczy rozmawiając z nim i słuchasz faktycznie co on mówi? Bez własnych uprzedzeń i projekcji.
Nic nie zakładaj z góry, słuchaj, postaraj się zrozumieć.

Wiem, że łatwiej jest wylać z siebie komentarz pod jakimś zdjęciem, czy obrazkiem w internecie niż słuchać i starać się zrozumieć co i dlaczego akurat to i w taki sposób mówi drugi człowiek.

Ale warto to zrobić, to naprawdę nie boli. Może pierwszy, czy drugi raz jest to wyzwanie, ale opłaca się.
To może Tobie pomóc.

Może w słowach drugiego człowieka znajdziesz rozwiązanie problemu, z którym od dawna borykasz się?

Może przestaniesz bać się, że wydasz się innym śmiesznym, bo uśmiechasz się o nich na ulicy? Życie w strachu nie jest specjalnie radosne, prawda?

Każdy z nas ma coś ważnego do przekazania innemu człowiekowi, ale musimy nauczyć się słuchać, żeby to usłyszeć.

Musimy ponownie nauczyć się komunikować ze sobą, być ze sobą.

Czy nie od tego zależy jakość naszego życia?

Dla mnie życie w internetowej izolacji zautomatyzowanego świata nie ma sensu. Niby wśród ludzi, a tak naprawdę daleko od drugiego człowieka.

Nie godzę się na to.

A Ty?

Please follow and like us:
error

Want to lose weight?

Concentrate on your health rather than your weight.

Change takes time.

Especially in the weight management department.
Losing weight fast may sound exciting but there’s a big catch. 
Fast weight loss = range of health risks.

Remember that the most important job you ought to do is to nourish and nurture your body.
The rest will come along.

Stop overeating and stop eating junk.

Slow down and stop thinking junk.

Start to eat well and nourish yourself
…and the change will happen.

Persevere. 

Remember- the real change takes time.

Do you want to lose weight?
Do you want to get rid of mood swings?
Are you the person who’s ready for a nap straight after getting up in the morning?
Are you fed up with bloating or heartburn?
The list goes…

If you answer YES to any of the above then you want to read this article!

When I say give up junk I mean all kinds of it.

In the food department of your life junk includes (nonetheless, it’s not limited to):

most of the supermarket shelf content like stir fry sauces in jars, muesli bars, non-organic meats, mayo, ready-to-eat porridge, low fat yoghurt, UHT milk, all sorts of “grab-and-go” and many many more, just go to any supermarket and it will be there on each single shelf waiting for you to pay for it and to poison you in return.

What’s even more sad that this is not only supermarkets who offer you junk products.

There are other sellers pretending to sell “healthy” options to you.

And of course YOU are the one who chooses to buy and use it all.

So how do you reclaim and sustain your health and well-being?

You start to change your eating habits.

It’s simple as that.

You start to:

eat green broccoli


1. Eat fresh and more green
choosing natural produce, organic/biodynamic whenever possible.

2. Avoid/reduce/best- eliminate:
– processed, refined and artificial products (including colours, flavours, additives and preservatives), 
– sugar,
– and all other types of sugar, often hidden in products, like glucose, corn syrup, fructose, etc.
– artificial sweeteners (this may get easier if you avoid products from the first group above).

3. Forget about wheat in any kind of shape and eliminate or reduce most of other grains.That means no more bread, buns, cakes, biscuits, pastas etc. made with wheat.

4. If you choose to eat grains remember that more tolerable are for most people non-gluten grains.

I would use millet, buckwheat, amaranth, rice and always sprout them beforehand.

You can also try products like chickpea flour, coconut flour, almond flour to bake naturally gluten and wheat free bread, cakes, pizzas and more.

5. Soak your non-gluten grains, beans, nuts and seeds.

The process of soaking neutralizes harmful anti-nutrients and hard-to-digest proteins and at the same time, activates vital enzymes, minerals and other beneficial nutrients locked inside.

Use the same clean water you use for drinking.

6. Reduce caffeine intake including not only coffee but also black tea and green tea as well (not to mention energy drinks!).

7. Use organic salt.

Celtic Sea salt and Himalayan salt are unrefined and unprocessed salts what means they can be utilized by our body properly.

Salt which is non- organic such as table salt has been harvested mechanically and put through artificial processes to crack its molecular structure what leaves it deprived of all of its essential minerals but full of chemical additives like iodine, dextrose and bleaching agents.

8. Eat slowly and chew well.

It does not only help your stomach to digest and your intestine to absorb nutrients but also prevents improperly digested food from entering your blood and causing a wide range of adverse effects to your health.

And as a bonus you finally get a chance to discover that your food is more flavorsome.

Plus probably you will eat less as it takes time for your brain to send a signal to your stomach that you’re full.

9. Don’t drink while eating.

Drink about 30 minutes before your meal and not earlier than 1 hour after eating.

If you are chewing adequately, you should be able to eat comfortably without liquids. 

10. Drink clean water and herbal teas.

NOTHING substitutes for water!

Investing in reverse osmosis home water filter may be a good idea. Otherwise you can fill up bottles at a local service station that sell reverse osmosis filtered water or buy high quality mineral water from the shops (the last option is the most expensive one).

Adding a pinch of Celtic Sea salt or Himalayan salt to water will replace some of the electrolytes lost in the process of purifying water (reverse osmosis filtering).

I use filtered water and high quatlity mineral water that has alkaline pH.

However, remember NOT to drink any alkaline water just before, with, or right after your meal (or even as soon as one hour after eating).

Alkaline water inactivates some enzymes that you need in your stomach while eating to trigger production of digestive acids.

Inactivating those enzymes will result in poor digestion and absorption of nutrients.

Tap water is not a clean water.

Using tap water (water contaminated with chemicals and not only) for making tea or cooking is not a good idea!

Boiling tap water will only concentrate heavy metals in it so remember to use for cooking the same clean water you drink!

11. Avoid excessive consumption of dairy and chose organic or biodynamic and non- homogenised unpasteurized products from cow’s, sheep’s or goat’s milk.

Listen to your body. Some races and cultures tolerate raw milk products and do really well on them while others can’t tolerate them and consuming dairy causes many health problems for them.

12. Go alkaline whenever possible.

Your health and well-being depends on the pH balance of your body.

On the pH scale 0-14 zero means purely acidic and fourteen means purely alkaline.

Human body works best in the slightly alkaline environment (about 7.35 on the pH scale).

The natural tendency of our body to be at balance can be supported by eating certain foods.

Supporting your body’s acid/alkaline chemistry through simple changes in diet can result in weight loss, increased stamina and strength, a stronger immune system and a greater sense of wellbeing.

I believe that it is not a coincidence that the numbers of cancer, cardiovascular disease and diabetes are rapidly growing.

It seems that they correlate precisely with the rise in consumption of acid forming foods such as sugars, trans fats, fast food, refined food and white breads and a dramatic decrease in our consumption of fresh, life giving foods such as vegetables and essential fatty acids.

Convenience or life-threatening choices?

13. Good fat is good for you!

High quality fat doesn’t make you fat.

Fat it’s essential for your body to function properly including building cells and producing key hormones.

Good sources of quality fat include:

  • Extra virgin olive oil
  • Extra virgin coconut oil/butter
  • Butter (raw, from organic grass fed cow’s milk)
  • Ghee (clarified butter)
  • Organic, grass-fed animal fats (lard, tallow)
  • Fish oil (be careful of its source)
  • Seeds (especially flax seeds)
  • Nuts (raw, organic, activated)
  • Avocados

Blue peas sprouts

Every human body works on similar mechanisms but we are NOT the same and each body has its own ways.

Factors such as environment, our genetic inheritance, our lifestyle may play a big part in whether or not certain foods are suitable for a person to include in their diet.

And remember – nothing in human body is either black or white.
There are all sorts of shades of gray which simply means our body doesn’t like extremes.

Extreme means out of balance and this is NOT what human body likes.

Remember this and stay on the right track of moderation

you can easily turn from Healthy to Unhealthy Healthy (which I will cover in a seperate article) and ruin your health by taking healthy living into extremes.

What you can do is to understand how your own body works and support it while it’s serving you best it can or you can run a war against your body…

Choice is ALWAYS yours.
Just remember that there will be no winners in that war…

You want to be the winner in your life, don’t you?

I bet you do!
Then START to change.
It doesn’t matter where you start. Just start.
One step at the time.
You are a winner already, all you must do is to stay on your path.

Please follow and like us:
error

Wiosenna jesień australijska.

Zanim zaczęła się ta piękna polsko wiosenna australijska jesień, zaczęła się i skończyła kolejna jesień w moim życiu.

Ta była, jak cyklon, który przychodzi tu raz w roku, a co kilka lat z jeszcze potężniejszą siłą.

Tak jak cyklon Debbie w tym roku.

Szybka, nieprawdopodobnie wręcz intensywna i bez litości.

Zrobiła, co chciała zostawiając zniszczenie i błotniste szambo płynące przez wiele dni w miejscach, gdzie wcześniej była woda…

Brudna woda Slad po cyklonie Debbie
Błotniste szambo. Ślad po cyklonie Debbie

Ten brud, który wywalił na wierzch cyklon powoli dematerializuje się.

Debbie aftermath The bright side
Debbie pozostawiła po sobie dużo brudu w różnych wymiarach…

Ocean oczyszcza się, ludzie odbudowują życie.

Ja odbudowuję swoje.

W mojej bajce po jesieni przychodzi wiosna.
Bo tak można, bo to jest moja bajka i ja ją piszę.

Nie wiem, czy w tej bajce będzie happy end. To zależy od kryteriów – co się uzna za happy end…
Na razie w mojej bajce przyszła wiosna i ja się nią zachwycam, bo moje stęsknione polskie serce kocha wiosnę.

Przyszła też australijska jesień, która żywo mi pachnie świeżością polskiej wiosny.
Życie rodzi się na nowo…

Australijska jesień w południowym Queensland mieni się kolorami i tętni życiem, jak wiosna z mojej bajki.

Jeszcze ładniej niż nad oceanem jest w sąsiednich górach, gdzie kolorów jest więcej i są dużo bardziej intensywne i pachnące tą wiosnenną rześkością, którą tak kocham…

Wrażenia z Tamborine Mountain przyprawiają mnie o upojenie i zawsze zastanawia mnie jedno.
Tak blisko tutaj z Gold Coast, a jednocześnie jak tu jestem, Gold Coast wydaje się bardzo bardzo odległe…

Gold Coast view from Tamborine Mountain
GC niby tak blisko a tak daleko… *

Nad oceanem moja oceaniczna część serca czuje, że żyje, ale tu, w górach, z dala od wielkiej wody, moja miłość do polskiej ziemi wraca, bo ja tą ziemią tu mogę oddychać.
I jednocześnie rozpływać się w pięknie Australii…

Moje serce jest duże. Jest polskie, jest australijskie, jest człowiecze.

Jak się w tej mieszance połapać?

Dystans jest ważny…

Nie tylko dystans fizyczny.

Ile bezużytecznych myśli na minutę potrafi wyprodukować Twój umysł, kiedy jesteś naprawdę zmęczony?

Wiele…

Jeśli dasz sobie chwilę, znajdziesz moment nierobienianiemyślenia, to może znajdziesz dystans do siebie, do sytuacji, do emocji, do wrażeń.

I będziesz wiedzieć, co jest dla Ciebie prawdziwe właśnie w tej chwili.
I będziesz też wiedzieć, co jest dla Ciebie prawdziwe nie tylko w tej chwili…

W ciągu ostatnich dwóch miesięcy nauczyłam się dużo.
Bardzo dużo.

Wszystko, czego nauczyłam się, dopóki ostatnia jesień w życiu nie przyszła z siłą cyklonu, było solidnym fundamentem do zrozumienia rzeczy, które niby wiedziałam, ale których sama nigdy ich nie poczułam.

Ile naprawdę możesz wiedzieć o czym mówi drugi człowiek, jeśli on to przeżył lub przeżywa, a Ty nie?

Co sprawia, że uważasz, że rozumiesz? 

To trochę, jak z tym misiem…

Koala Binna Burra
Miś koala do przytulania

Dla nas wszystkich zaskoczony koala był pod tytułem “oooo, jaki śliczny, chciałoby się przytulić!”

Ale czy koala miał takie same intencje?

Wracając do tematu…

Moja jesień przyniosła mi wiosnę, dzięki której wszystko budzi się i zapowiada lato, kiedy można zbierać plony zasiane wiosną…

Po raz kolejny zrozumiałam dwuznaczność słów tam dom Twój, gdzie serce Twoje

Ale gdzie jest Twój dom, jak Twoje serce jest zawsze z Tobą?

Gold Coast widok z Tamborine Mountain
Gold Coast widok z Tamborine Mountain

casa mia… a może wcale nie, bo jednak marzenia o domu pozostają marzeniami…

AnnaGreenUp Cypress Hill
My Cypress Hill dream…

Ale dość tych filozofii na teraz!

Czas zakończyć ten post bez formy jakoś normalnie 😉

Miała być wiosna w AU, więc here we go!

Zagadki

A co to za drzewa?
Avocado tree AnnaGreenUp
Zagadka nr 1
Mandarin Tamborine Mountain
Zagadka nr 2

 

Lime Tamborine Mountain
Zagadka nr 3

No i co? Wiesz co to za drzewka?

A na koniec dorzucę jeszcze stado kangurów w wiosennym prezencie 😉

Proszę:

 

Coombabah Lakelands kangooroos
Kangury z Coombabah Lakelands
Coombabah Lakelands roos
Jeszcze więcej kangurów z Coombabah Lakelands

Plus jeden w zbliżeniu:

Kangaroo Coombabah Lakeland
Kangur na wypasie

One tam nie przejmowały się nami za bardzo, ja za to nimi bardzo, bo jakieś są takie niezwyczajne i urocze.
Też chciałam przytulić, jak misia koalę, ale koleżanka tłumaczyła, że to wildlife i nie jest to dobry pomysł.

Nie znam się na wildlife za bardzo, jak nie jestem w wodzie, ale kangury nie przytulały się, więc zostawiłam je w spokoju i poszłyśmy dalej podziwiać australijską jesień mojej wiosny…

Please follow and like us:
error